ವಿಭಾಗಗಳು
ಲೇಖನಗಳು

ಪವಾಡಗಳು

ಜನಮರುಳೋ ಜಾತ್ರೆ ಮರುಳೋ!  ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಸಿಹಿ!  ಕಲ್ಲಿನ ಗಣಪತಿ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!  ಕಲಿಯುಗ ಸ್ವಾಮಿ, ಕಲಿಯುಗ.  ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ನಡೆಯುವುದು.  ನಡೆಯಲಾಗದ್ದನ್ನು ನಡೆಸುವರು.  ಕೆಳಗೆ ನೋಡೆಂದು ಕೈಲಾಸ ತೋರುವರು.  ಮೇಲೆ ಪಾತಾಳ ನೋಡೆಂಬುವರು.  ಮರೀಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಹಿಡಿಯುವರು.  ಎಲ್ಲ ಕೃತ್ರಿಮತೆಯನ್ನೂ ಒಳಿತು ಕೆಡಕುಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸದೇ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುವರು. 

ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಗಣಪತಿ ವಿಗ್ರಹ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ತೊಡಗಿತು.  ಬೆಳೆಯುವ ಮಕ್ಕಳಿಗೆಂದು ಮೀಸಲಾದ ಹಾಲನ್ನೂ ನಿರಾತ್ಮಕ ಕಲ್ಲು, ಲೋಹದ ವಿಗ್ರಹಗಳಿಗೆ ಸುರಿದರು.   ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಬುದ್ಧಿವಂತರೇ.  ಅವರ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದರೆ, ಅದು ಅವರಿಗೆ ಕೆಡುಕೆನಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಲಿಪಶುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಬಿಡುವರು.  ಅಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಬಲ್ಲದೇ.  ಮಂತ್ರದಿಂದ ಮಾವಿನಕಾಯಿ ಉದುರಬಲ್ಲುದೇ?  ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ರಾತ್ರೋರಾತ್ರಿ ಹಣ ಮಾಡಿದ ಧೀರರು ಬಹಳ.  ಎಷ್ಟೋ ಜನಗಳು ಧರ್ಮಭೀರುಗಳೂ, ದೇವರ ಏಜೆಂಟರುಗಳೂ ಆದರು.  ವಿಜ್ಞಾನ ತಿಳಿದವರು ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಾಮರ್ಶಿಸಿ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕನ್ನಡಿ ತೋರಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಗ್ರಹ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದವರೂ ಮತ್ತು ಹಾಲು ಕುಡಿಸಿದವರು ನಾಪತ್ತೆ. 

ಇಂತಹದ್ದೇ ಇನ್ನೊಂದು ಪವಾಡವನ್ನು ಈಗ ಜನಗಳ ಮುಂದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.  ಮೊನ್ನೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ (೧೮/೦೮/೨೦೦೬) ಮುಂಬಯಿಯ ಒಂದು ಬಡಾವಣೆಯಾದ ಮಾಹಿಮ್ ಪ್ರದೇಶದ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿಯ ನೀರು ಉಪ್ಪಾಗಿರದೇ ಸಿಹಿಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿತು.  ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಒಂದು ಧರ್ಮ ಸ್ಥಳದವರು ಇದನ್ನು ಭಗವಂತನ ಪವಾಡವೆಂದು ಘೋಷಿಸಹತ್ತಿದರು.  ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶದ ಜನಗಳೆಲ್ಲರೂ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಪಾತ್ರೆ, ಖಾಲಿ ಬಾಟಲು, ಕ್ಯಾನ್, ಟಿನ್‍ಗಳನ್ನು ತಂದು ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು.  ಕೆಲವರಂತೂ ಬಿಸ್ಲೇರಿ ಬಾಟಲನ್ನು ಕೊಂಡು ತಂದು ಅದರಲ್ಲಿಯ ನೀರನ್ನು ಹೊರ ಸುರಿದು, ಈ ಸಮುದ್ರದ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.  ನೆರೆದ ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ ಜನಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ನೀರು ಕುಡಿದರು, ಪವಿತ್ರ ಜಲಸ್ಥಾನವೆಂದು ಸ್ನಾನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.  ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿಶೇಷ ನಮಾಜನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು.  ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿ ಆ ಸ್ಥಳವೊಂದು ವಿಶೇಷ ಪವಿತ್ರಾ ಸ್ಥಳವಾಗಹತ್ತಿತು.  ಜನಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪೊಲೀಸರು ಬರಬೇಕಾಯಿತು.  ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನಗಳು ಜಮಾಯಿಸಿದ ಕಡೆ ನೀರು ತುಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವರು, ಈ ಮೊದಲೇ ನೀರನ್ನು ತಂದವರ ಹತ್ತಿರ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವೆಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಪಡೆದು, ಆ ನೀರು ಸಿಹಿಯೆಂದು ನಿಷ್ಕರ್ಶಿಸಿ, ಅವರಿಂದಲೇ ಬಾಟಲು, ಪಾತ್ರೆಗಟ್ಟಲೆ ನೀರನ್ನು ಕೊಂಡರು.  ಬೆಳಗಾಗುವವರೆವಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ (ಯಥಾಪ್ರಕಾರದ ಸನ್ನಿವೇಶ) ಮುನಿಸಿಪಾಲಿಟಿಯವರು ತದನಂತರ ಬಂದು, ‘ಈ ನೀರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಿರುವೆವು, ಅಲ್ಲಿಯವರೆವಿಗೆ ಯಾರೂ ಕುಡಿಯಬಾರದು’ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು.  ಆರೋಗ್ಯ ಇಲಾಖೆಯವರೂ ಬಂದು ಅಲ್ಲಿ ಮೊಕ್ಕಾಂ ಹೂಡಿದರು.  (ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಕೆಲವರು ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡರೆಂಬುದು ಬೇರೆ ಮಾತು).  ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅನವರತ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬೀರುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಬಂದಿತು.  ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಧರ್ಮಭೀರುಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಯಾಗಿತ್ತು.  ಸರಕಾರದ ಈ ಕಿವಿಮಾತು ಯಾರ ಕಿವಿಯನ್ನೂ  ಮುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಭೀತಿ ಅವರಿಗೆ ತಟ್ಟಲಿಲ್ಲ.  ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳೂ ಕೂಡ ಈ ನೀರು ಕಲುಷಿತವಾಗಿದೆ, ಕುಡಿಯಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದರು.  ಇದಾಗಿದ್ದಿಷ್ಟೇ.  ಈ ವರ್ಷ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಳೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಮಳೆಯ ನೀರು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೊಕ್ಕಿ, ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನ ಲವಣಾಂಶ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿತ್ತು.  ಅದೂ ಅಲ್ಲದೇ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮುಂಬಯಿ ಮಹಾನಗರಿಯ ಗಲೀಜು ನೀರು ಇದರೊಂದಿಗೆ ಮಿಲಿತವಾಗಿ, ಸಮುದ್ರದ ಉಪ್ಪುನೀರಿಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ರುಚಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು.  ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು, ಸರಕಾರದವರು (ಮುನಿಸಿಪಾಲಿಟಿ) ಅಥವಾ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸುಮ್ಮನಿದ್ದರೆ, ತೀರ್ಥ ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರಸಾದವನ್ನೂ ಈ ಧರ್ಮಭೀರುಗಳು ಕರುಣಿಸಿ, ಅಸಂಖ್ಯ ಮುಗ್ಧ ಜನಗಳಿಗೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ? 

ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿದೇ, ಈ ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆಯನ್ನು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರು ಮಾಡಿಸುವುದೇ ಈ ದೇಶದ ವಿಶೇಷತೆಯಲ್ಲವೇ?  ಸ್ವಾಮೀಜಿಗಳು ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲದ ಹೆಚ್.ಎಮ್.ಟಿ ವಾಚನ್ನು ಕರುಣಿಸಬಲ್ಲರು, ಬರಿಗೈನಿಂದ ವಿಭೂತಿಯನ್ನು ತರಿಸಿ ಮುಗ್ದಜನಗಳಿಗೆ ಮಂಕು ಬೂದಿ ಚೆಲ್ಲಬಲ್ಲರು.  ಇವರ ಹಿಂದೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಸೇರಿ, ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆಗಳನ್ನು ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು.  ಇಂತಹ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ, ಡಾ|| ಕೊವೂರ್ ಅಥವಾ ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರಂತಹ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಪಶುವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವರು.

ಹೇಳೋರು ಹೆಡ್ಡರಾದರೆ ಕೇಳೋರು ಕಿವುಡರೇ!  ಇನ್ನೂ ಅಂಧ ಶ್ರದ್ಧೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರಾ?  ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಜನಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ಯರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರ ಬದಲಾಗಿ, ಇಂತಹ ಊಹಾಪೋಹಗಳಿಂದ ತಮ್ಮ ಬೇಳೆ ಬೇಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರಿಯೇ?  ಅದೇನು ಒಳ್ಳೆಯ ನೀರೇ?  ಮೋರಿ ನೀರು, ಮಹಾನಗರದ ಗಲೀಜನ್ನೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿರುವ ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸಿಹಿನೀರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?  ಜನಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ವಿವೇಚನೆ ಬರಬಾರದೇ?

ಮೇರಾ ಭಾರತ್ ಮಹಾನ್.